YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18726
KARAR NO : 2023/25621
KARAR TARİHİ : 13.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/222 E., 2016/600 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

08.04.2015 tarihli duruşmada davaya katılmak istediğini bildiren şikayetçi …’ın katılma talebi hakkında karar verilmemesi ve aynı duruşmada …’a davaya katılmayı isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 238 inci maddesine aykırı davranıldığından, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyize hakları bulunduğu belirlenen şikayetçiler … ve …’ın 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına ve vekillerinin katılan vekili olarak kabulüne karar verildi.
Sanıklar ve katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanıklar … ve … hakkında katılan …’a yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret; sanık … hakkında katılan …’a yönelik ve sanıklar …, …, …, … hakkında katılan …’e yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar …, …, … vekilinin temyiz isteği; kararın yasa ve dosya içeriğiyle örtüşmediğine, suçların unsurlarının mevcut olduğuna, sanıkların cezalandırılması ve resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine
ilişkindir.
Katılan … vekilinin temyiz isteği; sanıklar …, …, … ve … hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerini temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Komşu olan taraflar arasında olay tarihinde meydana gelen tartışmada sanıklar …, …, … ve …’ın katılan …’i tekme ve tokat atmak suretiyle darp ettikleri, sanık …’in katılan …’ı tekme atmak suretiyle darp ettiği, sanıklar … ve …’un katılan …’a “O…” diyerek hakaret ettikleri ve sanık …’un katılan … ‘ı saçını çekmek suretiyle darp ettiği iddiasıyla kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanıkların atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanıkların 08.04.2015 tarihli savunma tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.12.2023 tarihinde karar verildi.