YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/23445
KARAR NO : 2023/6143
KARAR TARİHİ : 30.10.2023

İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/738 E., 2019/496 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, basit yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın hırsızlık ve basit yaralama suçlarından mahkûmiyetine dair 18.06.2019 tarihli hükmün sanık tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 10.02.2020 tarihli ve 2019/14078 Esas, 2020/1810 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık ve basit yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına karar verilmesinin ardından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2023 tarih ve KD-2023/77046 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarih ve KD-2023/77046 sayılı itirazının KABULÜNE, Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 10.02.2020 tarihli ve 2019/14078 Esas, 2020/1810 Karar sayılı hırsızlık ve basit yaralama suçları yönünden onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suç tarihi itibarıyla sanığın, … vakti marketten eşya çalması ve görevlinin elini ısırması şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 86/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve basit yaralama suçları için öngörülen üst sınıra göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.10.2015 tarihi itibarıyla durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde suçun işlendiği 02.03.2016 tarihinde yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, 4 ay 6 günlük durma süresi de eklendiğinde, olağan zamanaşımının, 06.04.2010 olan ilk mahkûmiyet karar tarihinden 18.06.2019 olan mahkûmiyet karar tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle itiraznameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.