YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18217
KARAR NO : 2023/6026
KARAR TARİHİ : 14.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR SAYISI : 2016/295 E., 2016/453 K.
SUÇ : 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.08.2016 tarihli ve 2016/295 Esas, 2016/453 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.11.2009 tarihli ve 2009/349 Esas, 2009/851 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun’a ( 5188 sayılı Kanunun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 120 kez 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,5271 sayılı Kanun’ un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2016/295 Esas, 2016/453 Karar sayılı kararıyla; sanığın denetim süresi içerisinde 27.10.2010 tarihinde işlemiş olduğu suç nedeni ile mahkumiyetine karar verilmesi nedeni ile hakkındaki hükmün açıklanması ile sanığın, 5188 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 120 kez 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.08.2016 tarihli ve 2016/295 Esas, 2016/453 Karar sayılı kararıyla ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.08.2016 tarihli ve 2016/295 Esas, 2016/453 Karar sayılı ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.06.2023 tarihinde karar verildi.