Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/18161 E. 2023/25645 K. 13.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18161
KARAR NO : 2023/25645
KARAR TARİHİ : 13.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/434 E., 2016/329 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 8840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın şehir dışından arabası yük ile dolu olduğu halde iş yerine geldiği ve polis memurlarının davetine karşılık olarak yükünü boşaltıp hemen geleceğini söylemesine rağmen zor kullanılarak polis aracına bindirildiğine, sanığın polis merkezine mevcutlu getirilmesinin gerekip gerekmediği hususunun araştırılmadığına, tanık B. A.’nın beyanının el yazısı ile tutanağa geçirildiği ancak asıl beyanı farklı olup bu hususun sorulması istenmesine karşın ihzar edilemediğinden bahisle dinlenilmesinden vazgeçildiğine, soruşturma işlemlerinin mağdur, şikâyetçi ve katılan polis memurları tarafından yapıldığına, sanığın kötü muameleye maruz kaldığının ispatlanması açısından dosyada mevcut görüntü kayıtlarının bilirkişiye tevdiini talep ettiklerine, görgüye dayalı bilgisi bulunan tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilerek eksik araştırma yapıldığına, 5237 sayılı Kanun’un 50, 51 ve 62 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen lehe hükümlerin uygulanmadığına vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan ve şikâyetçi polis memurlarından … S. ve … T.’nin, sanık …’nın iş yerine giderek sanık … ve inceleme dışı sanık S. A.’yı haklarında şikâyet bulunduğu gerekçesiyle ifadeleri alınmak üzere polis merkezine davet ettikleri, sanık …’nın katılan ve şikâyetçi polis memurlarına “Benim işim var savcısına da polisine de ben böyle işi sinkaf ederim beni götüremezsiniz ben terörist miyim devletin işinin a… koyarım benim işim her şeyden önemli.” dediği, bu sırada inceleme dışı sanık S. A.’nın da geldiği ve her iki sanığın şikâyetçi polis memuru … T.’ye saldırdıkları, şikâyetçi … T.’nin üniformasının düğmelerini ve apoletini kopardıkları, S. A.’nın “Lan bizim elimizi kolumuzu ne tutup duruyorsunuz biz terörist miyiz, s… gidin lan burdan, bana kafanızı g… dağıttırmayın kafanızı kırdırmayın, gelmiyorum.” şeklinde hakaret ve tehdit içerikli beyanlarda bulunduğu, daha sonra takviye olarak mağdur polis memurları … A., … K., … K. ve … K.’nin de olay yerine geldikleri, sanıkların katılan, şikâyetçi ve mağdurlara hitaben tehdit ve hakaretlerini sürdürdükleri Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Olay tutanağı, katılan, şikâyetçi ve mağdur beyanları ile katılan … T. ve … S.’nin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıklarına ilişkin adli rapor içerikleri çerçevesinde sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Mevcut delil durumu ve bilgi sahiplerinin soruşturma aşamasındaki beyanlarının niteliği ile dosya arasında bulunan kamera görüntülerinin davaya konu olaydan sonrasına ilişkin olduğu göz önüne alındığında eksik incelemeye yönelik temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.
3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 ve 50 nci maddelerinin uygulandığı anlaşılmış ve aynı Kanun’un 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
2. Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
3. Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
4. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.12.2023 tarihinde karar verildi.