YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18316
KARAR NO : 2023/25824
KARAR TARİHİ : 18.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1864 E., 2016/737 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi uyarınca 3100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçu işlemediğine, benzetmede bulunduğuna katılanı küçük düşürmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilerek kararın bozulması talebine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, olay günü, … Milli Eğitim Bakanlığı Şura Salonunda yapılan Türkiye … … Federasyonu Genel Kurul Toplantısında yaptığı konuşma sırasında sözü edilen federasyonun geçmiş dönem genel başkanlığını yapan katılanın gıyabında sekreteri E. E. ile gayri meşru ilişkileri olduğunu ima ederek katılanın … – … ilişkisi çerçevesinde federasyonu yönettiğini ve sekreterine federasyonun imkanlarını kullandırdığını söylemek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda, sanığın eylemini federasyon genel kurul toplantısı esnasında gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında; toplantının yapıldığı salonun herkesin rahatça girebileceği yerlerden olup olmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile sanık hakkında aleniyet hükmünün uygulanması, nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.12.2023 tarihinde karar verildi.