Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2023/15261 E. 2023/26083 K. 20.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/15261
KARAR NO : 2023/26083
KARAR TARİHİ : 20.12.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/899 E., 2023/931 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli ve 2014/1314 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 5.060,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 18.04.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
2. İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2019 tarihli ve 2019/296 Esas, 2019/450 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli 2019/3832 Esas, 2021/498 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.
4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesinin 14.01.2022 tarihli 2021/806 Esas, 2022/43 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 5.900,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 5.060,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
5. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.07.2023 tarihli 2023/899 Esas, 2023/931 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine, dosyadaki tek delilin şikayetçi olan polis memurları olduğuna, suça sürüklenen çocuğu kovalarken yorulan polis memurlarının intikam almak adına söz konusu suçun işlendiğini iddia ettiklerine, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair dosya içerisinde somut delil bulunmadığına, olay tutanağı ile polis memurlarının beyanlarının tutarlı olmadığına, olay yerinde keşif yapılmadığına, olay yerini gösteren MOBESE kaydı ya da herhangi bir kamera görüntüsünün mevcut olmadığına, kolluk görevlilerinin kendilerini haklı çıkartacak şekilde tutanak tuttuklarına, tutanağa göre anlatılan olay kurgusunun hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sadece şikayetçilerin beyanının cezalandırma için yeterli olmayıp şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Olay tarihinde ehliyetsiz olarak araç kullanan ve ters yöne girip motorun önünü kaldırarak trafik güvenliğini tehlikeye sokan suça sürüklenen çocuğun kaçarken kendisini yakalamaya çalışan polis memurları olan mağdur ve katılanlara “ananızı avradınızı sinkaf edeyim köpekler, yakalayabiliyorsanız gelin yakalayın” şeklinde alenen hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Suça sürüklenen çocuk savunması, katılanlar ve mağdurun beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
3. Olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği kabul edilmiş ve suça sürüklenen çocuk müdüfiinin istinaf talebi yerinde görülmemiştir.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun’un 299 uncu ve 125 inci maddeleri ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun’un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve dosya kapsamından Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/3814 soruşturma numaralı dosyasında sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ayırma kararı verildiği ve bu suçtan sanık hakkında soruşturma ve kovuşturmanın ayrı ayrı yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, bahse konu dava dosyasının akıbeti araştırılarak, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda fikri içtima hükmü nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,
2.Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi gereğince ceza miktarı kazanılmış hak oluşturduğundan neticeten 5.060,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca belirlenen 5.900,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi uyarınca 5.060,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi,
Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.12.2023 tarihinde karar verildi.