YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4178
KARAR NO : 2023/6273
KARAR TARİHİ : 15.06.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2070 E., 2022/3169 K.
SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye muhalefet
HÜKÜM : Direnme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/2070 Esas, 2022/3169 Karar sayılı kararı ile Dairemizin, 24.03.2022 tarihli ve 2022/1106 Esas, 2022/5915 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/222 Esas, 2019/80
Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan 10 … hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2020/6208 Esas, 2021/489 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2022/1106 Esas, 2022/5915 Karar sayılı kararı ile “..sanığın sübut bulan suçtan mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/2070 Esas, 2022/3169 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanığın aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; Yargıtay 7. Ceza Dairesinin bozma ilamına uyularak, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, bozma ilamına karşı direnmek suretiyle sanığın beraatına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararının usule, kanuna ve hukuka aykırı olduğuna zira 5271 sayılı Kanun’un 234 üncü, 260 ıncı ve 249 uncu maddeleri uyarınca soruşturma evresinde Sulh Ceza Hâkimliği tarafından verilen arama-elkoyma talebinin reddine dair karara karşı itiraz haklarının bulunduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin Kabulü
Cumhuriyet Başsavcılığının sanığa ait iş yerinde arama yapılmasına izin verilmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.07.2011 tarihli ve 2011/761 Değişik İş sayılı kararına karşı şikâyetçi konumunda olan katılan vekilinin itiraz hakkı bulunmadığı halde yaptığı itirazın İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 13.07.2011 tarihli ve 2011/160 değişik iş sayılı kararı ile kabul edilerek arama yapılmasına izin verilmesinin kanuna aykırı olduğu, dolayısıyla kanuna aykırı olarak verilen bu arama kararına istinaden sanığa ait iş yerinde ele geçen eşyaların 5271 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince kanuna aykırı elde edilmiş olması nedeniyle delil olarak kullanılamayacağı ve hükme esas alınamayacağı, sanığın da suçlamayı kabul ettiğine dair ikrara
yönelik bir beyanı olmadığı, yargılamaya konu suç eşyasının kanuna aykırı olarak elde edilmesi nedeniyle delil olarak kabulüyle hükme esas alınmasının olanaklı olmadığı ve dosyada sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair başkaca delilin bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un kanun yollarına başvurma hakkını düzenleyen 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” hükmü mevcut olup, somut olayda şikâyetçi Mattel Inc. firmasının suçtan doğrudan zarar gören konumunda olduğu ve soruşturma aşamasında İstanbul 7. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen arama ve el koyma talebinin reddine dair karara karşı itiraz hakkı bulunduğu, dolayısıyla İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen arama – el koyma kararının hukuka uygun olduğu ve dosya kapsamı ile toplanan delillere göre, sanığın sübut bulan suçtan mahkûmiyeti yerine, dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırıdır.
Açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 24.03.2022 tarihli ve 2022/1106 Esas, 2022/5915 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,
15.06.2023 tarihinde karar verildi.