YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19473
KARAR NO : 2023/6803
KARAR TARİHİ : 07.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/176 E., 2020/159 K.
SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye muhalefet
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/446 Esas, 2015/490 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 … hapis ve 1.240,00 TL adlî
para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.
2.Anılan kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2019/33496 Esas, 2020/2830 Karar sayılı ilâmıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3…. 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2020 tarihli ve 2020/176 Esas, 2020/159 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine yüklenen marka hakkına tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; sanık hakkında taklit ürün bulundurma ve taşıma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.İpsala Gümrük Müdürlüğü görevlilerince, 22.01.2014 tarihinde Türkiye’den çıkış yapmak üzere gümrük sahasına gelen sürücülüğünü Sabahudin Ibraım’in yaptığı SK…AE plakalı tır, şüphe üzerine X-Ray taramasına yönlendirilmiştir.
2.X-Ray taramasında şüpheli yoğunluklara rastlanılması üzerine yapılan detaylı arama neticesinde 19 kap eşya içinde katılan Nike, Adidas ve Puma firmaları adına tescilli markaları taşıyan toplam 1.440 adet tekstil ürününün taklit markalı olabileceği değerlendirilerek, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 57 nci maddesi uyarınca gümrük durdurma kararı verilerek marka hakkı sahibi olan katılan şirket vekilleri durumdan haberdar edilmiştir.
3.Katılan şirket vekillerinin konu hakkında şikâyetçi olduklarına dair dilekçeler ve Sulh Ceza Mahkemelerince verilen elkoyma kararları dosya içerisindedir.
4.İhracatçı firmanın suç tarihinde yetkilisi olan sanık savunmalarında; atılı suçlamayı kabul etmemiş ve ele geçen eşyalarla ilgisi olmadığını beyan etmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2020 tarihli ve 2020/176 Esas, 2020/159 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.07.2023 tarihinde karar verildi.