YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10613
KARAR NO : 2023/9478
KARAR TARİHİ : 31.10.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/215 E. 2014/498 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın eski hale getirme talebinde bulunduğu, mahkemece 14.01.2015 tarihli ek kararı ile eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince Yargıtay’ca karara bağlanacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünü içerir gerekçeli kararın sanığa, ”Güneşli Mah. Ebilli Sokak Erdoğan apartmanı no:19 Elbistan/Kahramanmaraş” adresine 17.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın en son bildirdiği adresin ”Güneşli Mah. Ebilli Sokak Erdoğan apartmanı no:9” adresi olması karşısında 17.11.2014 tarihinde yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla eski hale getirme yönünden verilen ret kararı kaldırılarak, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine sanığın temyiz istemi yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.02.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde
zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,15.07.2014 tarihli ve 2014/215 Esas 2014/498 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.