YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8284
KARAR NO : 2023/10647
KARAR TARİHİ : 06.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/31 Esas, 2015/261 Karar
SUÇLAR : İhaleye fesat karıştırma
HÜKÜMLER : Eylemin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan ayrı ayrı mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Beylikova Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2014 tarihli ve 2014/310 Soruşturma, 2014/176 Esas, 2014/114 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 235 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/31 Esas, 2015/261 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000’er TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanıkların temyiz sebepleri, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, lehe olan yasaların uygulanmadığına ve resen nazara alınacak sair hususlara ilişkindir.
2.O yer Cumhuriyet savcısının temyizi, sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun’un 235 inci maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, görevi kötüye kullanma suçundan mahkum edilmiş olmalarına yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde sanıkların Bozan Belediyesi bünyesinde encümen üyesi oldukları, 2013 yılında açık ihale usulüyle belediyeye ait park ve bahçeyi 11.300 TL bedelle ihaleye vermelerine rağmen, 2014 yılında hukuka aykırı olarak doğrudan pazarlık usulüyle aynı kiracıya daha düşük bedelle kiraya verdikleri ve bu şekilde kamuyu zarara uğrattıklarından bahisle ihaleye fesat karıştırma suçundan cezalandırılmaları istemiyle haklarında kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanıkların eylemlerinin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıklara ek savunma hakkı da tanınmak suretiyle anılan suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların ve O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.
Ancak;
Sanıklar hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,
6545 sayılı Yasa’nın 81 inci maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına karar verilmesi,
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılıkların Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/31 Esas, 2015/261 sayılı Kararına yönelik sanıkların ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hüküm fıkrasının; “2” no.lu bendinin (e) alt bendinin “5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, kısa süreli hapis cezasının sanıkların dosya kapsamından anlaşılan sosyal ve ekonomik durumları ile diğer şahsi özellikleri nazara alınarak takdiren 150 tam gün adli para cezasına çevrilmesine ve aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca da sosyal ve ekonomik koşulları ile gelir seviyesi nazara alınarak 1 gün karşılığı takdiren 20,00 TL’den hesap edilerek kısa süreli hapis cezası yerine sanıkların neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına,” şeklinde değiştirilmesi, “2” no.lu bendinin (f) alt bendindeki “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” kısmının hükümden çıkartılması, mahkemenin takdir ve uygulaması da gözetilerek “2” no.lu bendine “h” alt bendinden sonra gelmek üzere “Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanıklar … ve …’in aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin 5 inci fıkrası gereğince, ayrıca, adli para cezasının tamamen infazından sonra işlemek üzere, 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri 75 gün süreyle kullanmaktan ayrı ayrı yasaklanmalarına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.11.2023 tarihinde karar verildi.