YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7521
KARAR NO : 2023/6732
KARAR TARİHİ : 06.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/359 E., 2022/619 K.
SUÇ : 5187 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 5187 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarih ve 2021/359 E., 2022/619 K. sayılı kararı ile sanığın 5187 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan netice 8.333,00 TL adlî para cezası ile

cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 26.06.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Sanık, denetim süresi içinde 06.01.2015 tarihinde hakaret suçunu işlemiştir. Bu sebeple açıklanması geriye bırakılan hüküm 23.03.2016 tarihinde aynen açıklanmıştır.

4.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi’nin 04.02.2021 tarihli 2020/5219 E., 2021/1046 K. sayılı kararıyla, denetim süresinde işlenen hakaret suçunda uzlaşma usulünün uygulanıp uygulanmadığı, başka bir kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin bulunup bulunmadığı, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması lüzümu nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarih ve 2021/359 E., 2022/619 K. sayılı kararı ile sanığın 5187 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8.333 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, mahkûmiyet için yeterli delil bulunmadığı, eylemin habercilik ve basın özgürlüğü kapsamında olduğu bu sebeple beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Yorum gazetesinin 07.05.2008 tarihli nüshasında sürmanşette müşteki hakkında ”Bu Memura Kim Dur Diyecek” başlığı ile haber yapıldığı, 5187 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi uyarınca İznik Noterliği aracılığıyla gönderilen ihtarnameye rağmen düzeltme ve cevap metninin yayınlanmadığı, süresinde İznik Sulh Ceza Mahkemesine düzeltme ve cevabın yayınlanmasına karar verilmesi talebinde bulunulduğu, mahmemenin 11.06.2008 tarihli ve 2008/136 D. İş sayılı karar ile talebin kabul edildiği, bu kararın 24.06.2008 tarihinde tebliğ edildiği, 02.07.2008 tarihinde düzeltme ve cevap yazısının, kanundaki düzenlemeye aykırı biçimde yayınlandığı anlaşılmıştır.

2.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi’nin bozmasından sonraki yapılan yargılamada hakaret suçunda uzlaşmanın sağlanamadığı görülmüştür.

3.İznik Asliye Ceza Mahkemesi bu aşamadan sonra beklenen faydanın elde edilemeyeceği gerekçesiyle basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE
1.Her ne kadar sanık tarafından suçun oluşmadığı gerekçesiyle temyiz isteminde bulunulmuş ise de düzeltme ve cevap yazısının kanundaki düzenlemeye aykırı biçimde yayınlandığı ve atılı suçun yasal unsurları oluştuğu anlaşıldığından sanığın bu yöndeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarih ve 2021/359 E., 2022/619 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.