Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2023/7843 E. 2023/9509 K. 28.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/7843
KARAR NO : 2023/9509
KARAR TARİHİ : 28.12.2023

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi
DAVACILAR : …, …

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize elektronik ortamda gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.
Somut olayda; İstanbul 29. İcra Hukuk Mahkemesinin 19.11.2020 tarih ve 2020/184 E. – 2020/640 K. sayılı kararına karşı davacılar tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 17.03.2022 tarih ve 2022/755 E.-2022/781 K. sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı yine davacılar tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 14.02.2023 tarih ve 2022/8194 E.- 2023/834 K. sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onandığı, bu karara karşı da davacılardan … tarafından karar düzeltme yoluna başvurulduğu, Dairemizin 2023/4761 E. 2023/4145 Karar no ve 09.06.2023 tarihli kararı ile davacının karar düzeltme isteğini içeren dilekçesinin reddine ve …’un disiplin para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmesine rağmen adı geçen davacı tarafından yeniden karar düzeltme talebinde bulunulduğu görülmüştür.
Karar düzeltme talebi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı yeniden karar düzeltme yoluna gidilmesi olanağı bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı …’un dilekçesinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ:
Yukarıda yazılı nedenlerle davacı …’un ikinci kez karar düzeltmeye yönelik dilekçesinin REDDİNE, 28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.