YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/22838
KARAR NO : 2023/5867
KARAR TARİHİ : 24.10.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/126 E., 2020/790 K.
KATILANLAR : …, …, …
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
A. Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İsteği Yönünden
Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/126 Esas, 2020/790 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Bozma öncesi yargılamada sanık müdafii olarak görevlendirilen Av. …’in yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilen hükmün Av. … tarafından sanık müdafii olarak süresinde temyiz edildiği, ancak sanığın bozma sonrası alınan 10.12.2020 tarihli savunması sırasında, müdafii talebi olmadığını beyan ettiği gibi sanığa zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığı, sanık hakkında kurulan hükümler adı geçen avukat tarafından süresinde temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiin hükümleri temyize yetkisinin bulunmadığı, Dairemizin 08.02.2022 tarihli ve 2021/22906 Esas, 2022/1548 Karar sayılı kararı üzerine sanığa usûlüne uygun olarak tebliğ edilen gerekçeli hükmü sanığın da temyiz etmediği anlaşılmakla; anılan müdafinin sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Sanık Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İsteği Yönünden
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2008 tarihli ve 2008/830 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında olay günü gece vakti … Köyü’nde bulunan katılan …’a ait kahvehane ile … Köyü’nde bulunan katılanlar … ve …’e ait kahvehanelerden para çalması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 53 ve 63. maddeleri gereğince ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2011 tarihli ve 2008/455 Esas, 2011/361 Karar sayılı kararı ile sanığın katılanlara yönelik hırsızlık suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
3. Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 14.04.2014 tarihli ve 2013/22994 Esas, 2014/10250 Karar sayılı kararı ile sanığın … olan suçlardan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/324 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararı ile sanığın katılanlara yönelik hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143/1, 35 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 5 ay 15 … hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
5. Bahsi geçen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/9056 Esas, 2019/19688 Karar sayılı kararı ile sanığın katılanlara yönelik eylemlerinin tamamlandığının gözetilmemesi ile her bir katılana yönelik suç için 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin tartışılması gerektiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına ve bozma sonrası kurulacak hükümlerde sanığın kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmiştir.
6. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/126 Esas, 2020/790 Karar sayılı kararı ile sanığın katılanlara yönelik hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143/1, 145, 35 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 19 … hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, katılanlar …, … ve …’e yönelik hırsızlık eylemlerinin tamamlandığı dikkate alınmadan sanık hakkında teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında olay günü gece vakti … Köyü’nde bulunan katılan …’a ait kahvehane ile … Köyü’nde bulunan katılanlar … ve …’e ait kahvehanelerden para çaldığı iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkeme de oluşu bu şekilde kabul ederek sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına karar …; katılan …’ın zararının 65-70 TL, katılan …’un zararının 15 TL ve katılan …’in zararının 45-50 TL civarında olması dikkate alındığında sanık hakkında kurulan hükümlerde değer azlığı sebebiyle ayrı ayrı indirim yapılmıştır.
2. Sanık aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemiş olup; katılanların beyanları, tanık ifadeleri, Olay Yeri Krokisi, Olay Yeri İnceleme Raporu, Yakalama Tutanağı, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığınca düzenlenmiş olan 15.12.2008 tarihli ekspertiz raporu dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmıştır. Ancak;
1. Dairemizin 18.12.2019 tarihli ve 2019/9056 Esas, 2019/19688 Karar sayılı bozma ilâmında katılanlar …, … ve …’e yönelik hırsızlık eylemlerinin tamamlandığının belirtildiği ve Mahkemece bozma ilâmına uyulduğu hâlde; sanık hakkında yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
2. Kabule göre de;
Sanık hakkında katılanlara yönelik eylemleri sebebiyle hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 145 ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 3 ay 22 … hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 3 … hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 19 … hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/126 Esas, 2020/790 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.