YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4442
KARAR NO : 2023/6187
KARAR TARİHİ : 16.10.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2576 E., 2021/2283 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2022/2892 Esas, 2023/1786 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2023 tarihli ve 1-2022/612 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 … maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu ;
1. Sanık …’nun maktulün kasten öldürülmesi eyleminden müşterek fail olarak sorumluluğunun bulunmadığı, ancak maktulün av tüfeği ile öldürülmesinden önce gerçekleşen kasten
yaralama suçu kapsamında kalan eyleminden dolayı, otopsi raporunda yazılı darp sonucu oluşan yaralanmaların niteliğinin belirlenmesinden sonra sonucuna göre hukukî durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eşi kasten öldürme suçundan müşterek fail sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi,
2. Sanık … hakkında, suç tarihi itibarıyla 51 yaşında olduğu, sabıkasının bulunmadığı, olaydan sonra kendisinin teslim olduğu, aşamalarda samimi ve ikrar içeren savunma yaptığı, pişmanlığını dile getirdiğinin anlaşılması karşısında, ilk derece mahkemesinin takdiri indirim uygulamama nedenlerinin olaya ve sanığın dosyaya yansıyan kişilik özeliliklerine uygun düşmediği ve dosya kapsamı ile örtüşmediğinden bahisle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına ilişkin ilâmının kaldırılmasına ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin kabulü ile hükümlerin bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre ; sanık …’ın babası olan sanık … ile birlikte olay yerine gitmesi, maktulü darp etmesi, sonrasında merdivenlerden itmek ve devamında da dövmek suretiyle savunmasız hale getirdiği bu esnada diğer sanık …’ın suçta kullandığı av tüfeğiyle birden fazla kez ateş ettiği, bu haliyle sanıkların en başından itibaren fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi uyarınca fail sıfatıyla maktulü öldürdükleri, sanık … hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, bu haliyle hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, Dairemizce verilen temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2022/2892 Esas, 2023/1786 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY:
Oluş ve kabule göre, maktulün askerde olan sanık …’ı … isimli şahısla aldattığı, eşlerin anlaşmalı boşanma kararı aldıkları, çocukların babada kalması hususunda anlaştıkları, olay günü gecesi gezmeden erken dönen maktul …’ün gelerek, anahtarının olmaması nedeniyle evlerinin merdivenlerinde oturup ailesini beklediği, bu sırada sanıkların arabayla olay yerine geldikleri, sanık …’ın, …’ün yanına giderek onunla konuşmaya başladığı, bir süre sonra çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık …’ın, …’ü darp edip yaraladığı, bu sırada sanık …’ın arabadan aldığı av tüfeğiyle onların yanına geldiği, oğlu …’a “çekil kenara.” diyerek …’e 4 el ateş ettiği, bu ateşlerden sanık …’ın da isabet alarak yaralandığı olayda;
1) Sanık …’ın öldürme iradesiyle olay yerine geldiğine, babası sanık …’ın öldürme iradesine katıldığına dair mahkumiyetine yeterli hiçbir delil bulunmadığı, yerel mahkemenin, sanık …’ın, babasına engel olmama ve ambulans çağırmama durumlarını öldürme kastının sübut delili olarak kabulüne katılmanın mümkün bulunmayacağı, bu nedenle sanık …’ın öldürme eyleminden sorumlu tutulamayacağı kanatinde olduğumdan,
2) Sanık … hakkında yerel mahkemenin ‘Sanığın davaya konu olaya yansıyan kişilik özellikleri, cezasının sanığın geleceği üzerindeki olası etkilerine’ ilişkin uygulama nedenlerinin olaya ve dosyaya yansıyan sanığın kişilik özelliklerine uygun düşmediği görüşündeyim.
Sanık … 51 yaşında olup sabıkasızdır. Kendiliğinden teslim olmuş ve tüm aşamalarda eylemini samimi olarak ikrar ve kabul etmiştir. Yine tüm aşamalarda pişmanlığını ifade etmiştir.
Bu itibarla, sanık … hakkında TCK’nin 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin yerel mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun olmadığı kanaatinde olduğumdan;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü görüşündeyim.