YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18029
KARAR NO : 2023/25456
KARAR TARİHİ : 11.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/58 E., 2016/171 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Erciş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun’un 52 nci maddesi uyarınca 8500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme ile karar verildiğine, kamera görüntülerinin delil olması ve karşılıklı hakaret kabul edilmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurun … Sosyal Yardımlaşma Vakfında memur olarak çalıştığı, olay günü sanığın çocukları için yatacak olan yardım parasının yatıp yatmadığını öğrenmek amacıyla vakfa gittiği, mağdurun sanığa yardım parasının yatmadığını bir hafta sonra yatacağını söylemesi üzerine sanığın mağdura “Arkadaşlarımdan duydum ödemeler yapılıyormuş, itlik yapma, gavat.” dediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamı, sanığın kaçamaklı savunması ve mağdurun şikâyetten vazgeçmesine rağmen iddiasını tekrarlaması karşısında sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, mağdurun şikâyetten vazgeçmesine rağmen iddiasını tekrarlaması, sanığın kısmi ikrarı karşısında, sanığın mağdura hakarette bulunduğundan bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. Mağdurun kamu görevini yürütmesi nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında kaldığı ve mağdur tarafından söylenen sözlerin hakaret niteliğinde olmadığı, bu nedenle adı geçen Kanun’un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, Tebliğname’de yer alan düşünceye iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.12.2023 tarihinde karar verildi.