Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2022/7979 E. 2023/9374 K. 26.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7979
KARAR NO : 2023/9374
KARAR TARİHİ : 26.10.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/1061 E., 2021/2472 K.
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
14.12.2011 tarihli eylem yönünden
1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2012 tarihli ve 2012/216 Esas, 2012/801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurularak neticeten 2 yıl 2 … hapis ve 100 gün karşılığı 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık … şikâyetçi Gümrük İdaresi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 24.12.2014 tarihli ve 2013/20557 Esas, 2014/22060 Karar sayılı ilâmıyla Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin reddine, sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 24.12.2014 tarihli ve 2013/20557 Esas, 2014/22060 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2016 tarihli ve 16-2018/21966 sayılı, itirazıyla itiraz kanun yoluna gidilmiştir.

4.İtiraz üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16.03.2016 tarihli ve 2016/4388 Esas, 2016/3756 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 24.12.2014 tarihli ve 2013/20557 Esas, 2014/22060 Karar sayılı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede; Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin reddine, sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede; “…temyiz incelemesi yapılan bu dosya ile aynı gün temyiz incelemesi yapılan Dairemizin 2016/4387 Esasına kayıtlı İzmir 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/105 Esas, 2012/700 Karar sayılı dosyasındaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç ve iddianame tarihleri itibariyle delillerinin birlikte değerlendirilmesi ve sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi bakımından anılan dosyaların birleştirilmek suretiyle karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/477 Esas, 2016/740 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki davanın fiili ve hukuki irtibat nedeniyle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/349 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

19.12.2011 tarihli eylem yönünden
1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2012 tarihli ve 2012/105 Esas, 2012/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan mahkumiyet hükmü kurularak neticeten 1 yıl

8 … hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık … Gümrük İdaresi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 07.05.2014 tarihli ve 2013/18627 Esas, 2014/8660 Karar sayılı ilâmıyla Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin reddine, sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 07.05.2014 tarihli ve 2013/18627 Esas, 2014/8660 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2016 tarihli ve 2016/22562 sayılı, itirazıyla itiraz kanun yoluna gidilmiştir.

4.İtiraz üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16.03.2016 tarihli ve 2016/4387 Esas, 2016/3757 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 07.05.2014 tarihli ve 2013/18627 Esas, 2014/8660 Karar sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede; Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin reddine, sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede; “…temyiz incelemesi yapılan bu dosya ile aynı gün temyiz incelemesi yapılan Dairemizin 2016/4388 Esasına kayıtlı İzmir 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04.07.2012 tarihli ve 2012/216 Esas, 2012/801 Karar sayılı dosyasındaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç ve iddianame tarihleri itibariyle delillerinin birlikte değerlendirilmesi ve sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’u 43 üncü maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi bakımından anılan dosyaların birleştirilmek suretiyle karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma üzerine İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2016/349 Esas, 2016/836 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ana ve birleşen dosyalar yönünden 4733 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan mahkumiyet hükmü kurularak neticeten 2 yıl 7 … 7 gün hapis cezası ve 166 gün karşılığı 5.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

6.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık lehine olması sebebiyle mahkemesine iade edilmiştir.

7. İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2020/1061 Esas, 2021/2472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ana ve birleşen dosyalar yönünden 4733 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurularak neticeten 1 yıl 6 … 22 gün hapis cezası ve 85 gün karşılığı 2.125,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, verilen cezayı kabul etmediğine, cezanın kaldırılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre;
-14.12.2011 tarihinde sanığa kargo aracılığıyla kaçak sigara geleceği yönünde alınan bilgi üzerine kargo kolisinde yapılan aramada 245 karton kaçak sigara ele geçtiği,
-19.12.2011 tarihinde sanığın iş yerinde yapılan aramada 63 paket kaçak sigara ele geçtiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Suça konu kaçak eşyanın vergiler toplamını ve gümrüklenmiş değerini tespit eden Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakaları dava dosyasında mevcuttur.

4.Sanığa bozma sonrası 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratının usulüne uygun olarak yapıldığı, sanığın ödeme yapmayacağını beyan ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ele geçen kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların … biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2020/1061 Esas, 2021/2472 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.