YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2098
KARAR NO : 2023/9334
KARAR TARİHİ : 26.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :2020/1210 E., 2020/460 K.
SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I.HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2012 tarihli ve 2012/73 Esas, 2012/631 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci maddesi gereği neticeten 6 … hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve kesinleşme
beklenmeksizin tasfiyesine karar verilmiştir.
2.Anılan kararın, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.09.2014 tarihli ve 2014/12479 Esas, 2014/16056 Karar sayılı ilâmıyla; hükmün gerekçesinin karıştırılması, gün adlî para cezası paraya çevrilirken uygulama maddesinin yazılmaması, sanık hakkında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunmadığı halde bulunduğundan bahisle uygulama yapılmaması, sanığa gümrüklenmiş değerin zarar olarak bildirilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan yapılan yargılama neticesinde, 08.04.2015 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 25.05.2015 tarihinde kesinleştiği akabinde sanığın 08.09.2016 tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 tarihli ve 2019/540 Esas, 2019/840 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği neticeten 5 … hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadere konusunda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
4.Anılan kararın sanık müdafii ve katılan vekilinin tarafından temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun’un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun’un 3 ünü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle mahkemesine iade edilmiştir.
5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2020/1210 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve yirmiikinci fıkraları gereği neticeten 3 … 10 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadere konusunda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebebi, katılan kurum lehine tam vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.
2.Sanık müdafiinin temyiz sebebi, süre tutum talebine ilişkindir. Sanık müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak gerekçeli temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmıştır.
III.OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde sanığa yanındaki kolilerde ne olduğu sorulduğunda çay olduğunu söyleyerek rızasıyla açarak gösterdiği olayda 16 paket bir kilogramlık, 126 paket yüzlük poşet kaçak çay ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.
2.Sanık kolluk aşamasında alınan ifadesinde ve savunmasında atılı suçu kabul etmemiştir. Sanığın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesinden sonra kendisine bildirilen
gümrüklenmiş değerin iki katı tutarı ödeyemeyeceğini beyan ettiği belirlenmiştir.
3.Ele geçen kaçak eşyaya yönelik alınan Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre “pek hafif değer” aralığında olduğu anlaşılmıştır.
IV.GEREKÇE
1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2020/1210 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sigaraların ele geçme şekli, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ele geçen kaçak çayları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların … biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2020/1210 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.10.2023 tarihinde karar verildi.