YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17884
KARAR NO : 2023/9428
KARAR TARİHİ : 30.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/351 E., 2021/2239 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak akaryakıtın ve suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2014 tarihli ve 2013/1723 Esas, 2014/326 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 5607 sayılı
Kanun’un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi gereği teşdiden 2 yıl 3 … hapis ve 9.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına, kaçak akaryakıt ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.
2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2019/6151 Esas, 2021/736 Karar sayılı ilâmıyla; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu nedeniyle ve diğer nedenlerden dolayı hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3.Hatay1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/351 Esas, 2021/2239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği teşdiden 10 … hapis ve 12.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına, kaçak akaryakıt ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz talebi, verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağına göre, 24.11.2013 tarihinde şüphe üzerine sanığın sevk ve idaresindeki 01 JP 314 plakalı nakil aracının durdurulduğu ve Hatay 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1424 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden araçta yapılan aramada 60 litrelik 40 adet mavi bidonda toplam 2.400 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Sanığın aşamalardaki savunmasından özetle, söz konusu aracın kendisine ait olduğunu ve ele geçirilen kaçak akaryakıtı satacağını beyan ettiği anlaşılmıştır.
3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve 05.10.2021 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
4.Ulusal Marker Tespit Tutanağı ile TÜBİTAK MAM tarafından düzenlenen analiz raporuna göre suça konu akaryakıtın ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu anlaşılmıştır.
5.Ele geçen 2.400 litre kaçak akaryakıta yönelik alınan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre “pek hafif değer” aralığında olduğu anlaşılmıştır.
6.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla, mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi uyarınca 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkralarının uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.
7.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığa, soruşturma aşamasında kolluk tarafından 5607 sayılı Kanun’un 5 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratında bulunulduğu ve kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık ihtaratının usulüne uygun yapıldığı anlaşılmakla, Tebliğnamede bozma talepli görüşe iştirak edilmemiştir.
1.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/351 Esas, 2021/2239 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kendisine ait olan araçta yapılan aramada toplam 2.400 litre kaçak akaryakıt ele geçirilen olayda, sanığın kaçak akaryakıtı satacağına dair beyanda bulunması göz önüne alındığında sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, kaçak akaryakıt ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların … biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
Ancak;
Sanığa verilen 10 … hapis ve 62 gün karşılığı adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL’den hesaplanarak sanığın neticeten 10 … hapis ve 1.240,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak sanığın 10 … hapis ve 12.400,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/351 Esas, 2021/2239 Karar sayılı kararında sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün adlî para cezasına ilişkin 6 ncı bendindeki ” 12400.-TL” ibaresi çıkarılarak yerine ”1.240,00 TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.10.2023 tarihinde karar verildi.