YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19389
KARAR NO : 2023/25596
KARAR TARİHİ : 12.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/232 E., 2016/364 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/256 E., 2015/254 K. sayılı kararı ile hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, denetim süresi içerisinde 29.07.2015 tarihinde suç işlemesi üzerine aynı Mahkemenin 2016/232 E., 2016/364 K. sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile dördüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, kimseye hakaret etmediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak kalan babasını ziyarete giden sanığın babasına ait ilaçların kuruma sokulması konusunda nizamiyenin önünde kurum personeli tanık İ.Y., M.İ. ve A.İ. ile tartışmasına müteakip onların huzurunda babası hakkında müddetname düzenleyen mağdur Cumhuriyet Savcısı … B.’ye “O Savcının da anasını avradını s…eyim ki bu hasta adamı içeri attı” şeklinde hakaret ederek üzerine atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret suçunu işlediği, sanığın dolaylı kabul içeren beyanı, 10.12.2013 tarihli tutanak ve tanıkların beyanlarıyla Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ile Mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla,
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.