Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/2592 E. 2023/5706 K. 19.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2592
KARAR NO : 2023/5706
KARAR TARİHİ : 19.10.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/741 E., 2021/340 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2010 tarih ve 2010/2313 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçiye ait etrafı çevrili evinin bahçesine kilitli olarak parkettiği 48 ……. plaka sayılı motosikletini hırsızlayıp götürdüğü, sanığın aynı … gece saatlerinde hırsızlamış olduğu motosikletle kaza yapması sonucu hırsızlık olayının belirlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1.b, 143/1 ve 116/4. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2010/442 Esas, 2015/605 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b. maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. (Kapatılan) Ceza Dairesinin 14/11/2019 tarihli ve 2019/9860 Esas, 2019/16736 Karar sayılı ilamı ile, “Kovuşturma evresinde farklı yargı çevresi içerisinde Menemen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık …’ün duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmadığı ve bu hususta bir karar alınmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm açıklanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak yürütülen yargılamada, … 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.06.2021 tarihli ve 2019/741 Esas, 2021/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 168/2. maddeleri gereği 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, aynı Kanun’un 116/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezaların mükerrirleri özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin; suçu işlemediği, suça konu motosikleti tanık …’… aldığına dair olduğu tespit edilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın şikâyetçiye ait motosikleti mağdurun ikametinin bahçesinden alarak aynı … kaza yapması üzerine yakalandığı böylelikle sanığın sübut bulan hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği,
2.Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, suça konu motosikleti tanık …’… aldığına dair beyanı karşısında tanık …’ın bu hususu kabul etmediği, sanığın suçtan kurtulmak için kendisine iftira attığını belirttiği,
3.UYAP kayıtlarına göre, güneşin … saatinin yaz saati uygulamasıyla birlikte 05.41 olduğu ve 04.41’e kadar gece vaktinin devam ettiği, suçun mağdurun suça konu motosikleti … ettiği saat olan 01.00 ila mağdurun annesinin hırsızlığı fark ettiği 04.00 saatleri arasında işlendiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 13.06.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçtiği anlaşılmıştır.
B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ançak;
UYAP kayıtlarına göre, güneşin … saatinin yaz saati uygulamasıyla birlikte 05.41 olduğu ve 04.41’e kadar gece vaktinin devam ettiği, suçun mağdurun suça konu motosikleti … ettiği saat olan 01.00 ila mağdurun annesinin hırsızlığı fark ettiği 04.00 saatleri arasında yani gece vakti işlendiğinin belirlendiği, eylemin gece vakti gerçekleştiği anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
A.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2019/741 Esas, 2021/340 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE,
B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2019/741 Esas, 2021/340 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.