YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6721
KARAR NO : 2023/6255
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2020/1544 E., 2021/1708 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet
KARAR : Ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.09.2021 tarihli ve 2020/1544 Esas, 2021/1708 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/35 Esas, 2019/265 Karar sayılı kararı ile 6831 sayılı Orman Kanunu’na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 91 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl hapis ve 40 gün karşılığı 800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; 6831 sayılı Kanun’un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası
ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve orman emvalinin müsaderesine karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2020/1544 Esas, 2021/1708 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 91 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 12.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi gereği adlî para cezasının 800,00 TL’ye indirilmesine ve hak yoksunluklarına; 6831 sayılı Kanun’un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suça konu yerdeki incir fidanlarının müsaderesine karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2020/1544 Esas, 2021/1708 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; ilk derece Mahkemesince hükmedilen 600 gün karşılığı adlî para cezasının Bölge Adliye Mahkemesince artırılmasının hukuka aykırı olduğuna, asgari haddin üzerinde ceza belirlenmesinin hatalı olduğuna, sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın suça konu yerin orman olduğunu bilerek işgal etmediğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizinin mümkün olduğuna ve re’sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2020/1544 Esas, 2021/1708 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karacasu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.