YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/2741
KARAR NO : 2024/35
KARAR TARİHİ : 15.01.2024

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/198 E., 2022/291 K.
KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.03.2022 tarihli ve 2021/12704Esas, 2022/2860Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 02.03.2022 tarihli ve 2021/12704 Esas, 2022/2860 Karar sayılı kararı sayılı kararına karşı direnilmiş ise de dava konusu işkazası ile ilgili görülen ceza davasında işveren şirketin ortağı …’nın kusurlu görülmediğinden beraat ettiği, şantiye şefi olarak sorumlu tutulan …’ün asli kusurlu bulunduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ve kararın kesinleştiği, eldeki davada aldırılan 19.03.2017 tarihli bilirkişi raporunda davalı işveren şirketin %75 oranında, ölen sigortalının %20 oranında, işi sevk ve idare eden olarak tanımlanan …’ün %5 oranında, davalı …’nın kusurunun olmadığının belirtildiği, kusur raporuna itirazlar üzerine alınan 22.09.2017 tarihli kusur raporunda ise; davalı işveren şirketin %80 kusurlu olduğu bu kusur oranı içinde olmakla %5 oranında işveren vekili olarak …’ün kusurlu olduğunun belirlendiği, davalı …’ün davalı işveren şirketin çalışanı olduğu, işçilerin temini ve işyerinde yönlendirilmeleri ile ilgili görevinin olması ve çalışma ile ilgili tüm talimatların davalı … tarafından verilmesi karşısında davalının işyeri sorumlusu olduğu değerlendirilerek yeniden bu kapsamda davalı …’a ait tüm işyeri kayıt ve bilgileri getirtilerek, ceza dosyası ve eldeki dosyada bulunan dellilerin ışığında, kusur oran ve aidiyetlerinin yeniden belirlenmesi ile varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, ayrıca her iki raporda …’ün %5 kusurlu olduğu belirtildiği bu bağlamda 5510 sayılı Kanun’un 21/1 ve 21/4 madde hükümleri kapsamında bir değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR
Açıklanan sebeple;
Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.