Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/6045 E. 2023/8801 K. 25.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6045
KARAR NO : 2023/8801
KARAR TARİHİ : 25.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/707 E., 2023/201 K.
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. (Kapatılan) Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2010 tarihli ve 2009/737 Esas, 2010/344 Karar sayılı kararı ile, sanığın; cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında denetim süresinde Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2012/161 Esas, 2014/80 Karar sayılı kararı ile kısmen yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ile 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediği görülmekle gereğinin takdir ve ifası için karar kesinleştiğinde Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.

3. Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesi, kararının kesinleşmesi üzerine İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesine (Kapatılan Üsküdar 3. Asliye Ceza) ihbarda bulunmuş ve Mahkeme 23.12.2014 tarihli ve 2014/524 Esas, 2014/627 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar vererek, sanığın, cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/22105 Esas, 2021/9406 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli ve 2022/115 Esas, 2022/535 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. İtiraz üzerine İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2022/707 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasınca ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereği 13 yıl 5 ay 18 günlük olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrası uyarınca 06.11.2009 olan suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2022/707 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.