Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/8409 E. 2023/7828 K. 28.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/8409
KARAR NO : 2023/7828
KARAR TARİHİ : 28.11.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/12 E., 2023/71 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2014/87 Esas, 2014/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2014/87 Esas, 2014/371 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.11.2022 tarihli ve 2021/2732 Esas, 2022/10311 Karar sayılı kararı ile “Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın araçla ormanlık alana götürdüğü katılanı, zorla arabadan indirdikten sonra kendisinin ve katılanın alt kısmını çıkartarak nitelikli cinsel saldırıda bulunmak istediği, katılanın kendisini savunmak için yerden aldığı taş ile sanığa vurarak kaçtığı esnada sanığın araçla arkasından gelerek yakaladığı ve tekrar araca bindirdiği olayda, katılanın aşılabilir mukavemeti dışında sanığın eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden son verdiği ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi”, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2023/12 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, sanığın kazanılmış hakkı mevcut olduğundan alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hatalı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Katılan ile sanığın aynı köyde yaşadıkları, 30.03.2013 tarihinde sanığın katılana ait eve arabayla gelerek, annesinin kendisini beklediğini söylediği ve arabasıyla götürmek hususunda teklifte bulunduğu, katılanın teklifi kabul ederek arabaya binerek hareket ettikleri, sanığın annesinin evinin önünden geçtikleri sırada bu kez sanığın “annem köyün çıkışında bulunan teyzemlerde onun yanına gidiyoruz” ve “annem … köyünde oraya gidiyoruz” demek suretiyle arabayı sürmeye devam ettiği, ormanlık bir alana geldiklerinde katılanın kolundan tutarak zorla arabadan indirdiği ve ormanlık alana doğru götürdüğü, pantolonunu indirdiği ve katılanın kıyafetlerinin alt kısmını çıkararak cinsel ilişkiye girmek istediği, katılanın yerden aldığı taş ile sanığa vurduğu ve yola doğru kaçtığı, arkasından sanığın gelerek katılana yine arabaya bindirdiği ve … köyüne getirdiği, sanığın annesinin beklediğine dair yalan beyanda bulunarak ve cinsel amaçla katılanı rızası dışında, hile ve cebir kullanmak suretiyle ormanlık alana götürmesi, katılana “…benim olacaksın” şeklinde sözler söylemesi, pantolonunu çıkarması, katılana ait kıyafetlerin alt kısmını çıkararak cinsel ilişkiye girmek istemesi ve katılanın aşılabilir mukavemeti dışında sanığın eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden son verdiğinden sanığın cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2023/12 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.