YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5953
KARAR NO : 2023/10404
KARAR TARİHİ : 28.11.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2019/8828 E., 2022/1319 K.
SUÇ : 5072 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.07.2022 tarihli ve 2019/8828 Esas, 2022/1319 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanıklar …, … ve … ile temyiz dışı sanıklar … ve … hakkında 5072 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaleti ile 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırılık iddiası uyarıca açılan davada, Karabük 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2019/96 Esas, 2019/382 Karar sayılı kararı ile sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2019/8828 Esas, 2022/1319 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm bakımından; katılan vekili ile sanıklar

…, … ve … müdafiin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2019/8828 Esas, 2022/1319 Karar sayılı ek kararı ile sanıklar …, … ve … müdafiin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesi ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafii temyiz sebeplerini vekâlet ücretine hasretmiş olup temyiz sebepleri; ek kararın Kanuna aykırı olduğuna, tek vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, müdafii olduğu her bir sanık lehine ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanıklar müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2019/8828 Esas, 2022/1319 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.