YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4891
KARAR NO : 2024/280
KARAR TARİHİ : 11.01.2024

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2003/604 E., 2009/318 K.
SUÇ : Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2009 tarihli ve 2003/604 E., 2009/318 K. sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi, tebligat yapılamaması durumunda bu defa MERNİS adresinin tespitini yaparak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğu belirtilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması, MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun’un 35 inci maddesine göre tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, somut olayda, sanığın bilinen son adresine 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca çıkarılan tebligatın muhatabın taşındığından bahisle iade edilmesi üzerine aynı adrese aynı Kanun’un 35 inci maddesi uyarınca tebligat yapılmasına karar verildiği, bu tebliğ işleminin daha önce adli mercilerce bu adrese usulüne uygun tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olduğu anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Kanun’un 32 nci maddesine göre “tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır” hükmü uyarınca, sanık müdafiinin 08.05.2018 tarihli dilekçe ile hükme ilişkin düzenlenen yerine getirme fişinin verilmesi talebinde bulunduğu, akabinde Mahkemenin 14.05.2018 tarihli ek karar ile denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle sanık hakkında verilen 2.700,00 TL adli para cezasının aynen infazına karar verdiği ve bu kararın hükümlü müdafiine 30.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, nihayetinde 09.10.2018 tarihinde adli para cezasının infaz edildiği anlaşıldığından, hükümlü müdafiinin en geç 08.05.2018 tarihinde öğrendiği karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 14.06.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlü müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.