Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/7334 E. 2023/8990 K. 28.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7334
KARAR NO : 2023/8990
KARAR TARİHİ : 28.12.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1220 E., 2023/836 K.
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine, karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Bölge Adliyesi Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 18.04.2018 tarihli ve 2018/678 Esas, 2018/716 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 06.12.2018 tarihli ve 2018/6817 Esas, 2018/7297 Karar sayılı kararı ile özetle yeniden hüküm kurulmaması nedeniyle bozulmasına dair kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2019 gün ve KD-2019/5511 sayılı itiraznamesi itiraz etmesi üzerine itirazın yerinde görülmeyip, incelenmek üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 03.11.2022 tarihli 2019/(Kapatılan)14-293 Esas, 2022/690 Karar saylı karar ile itirazın reddine ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1220 Esas, 2023/836 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi ve indirim yapılmaması gerektiğine, kararın bozularak üst sınırdan, indirim yapılmadan mahkumiyet kararı ve kurum lehine vekalet ücreti verilmesi istemine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle uzman görüşü alınmadan eylemin cinsel saldır kabul edilerek karar verildiğine, sanığın cinsel saldırı iradesi ile hareket etmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
”Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Bel ağrısı şikayeti bulunan katılanın korse satın almak için gittiği iş yerinde çalışan sanık tarafından bel ağrısını tedavi edebileceği söylenerek iş yerinin üst katına çıkarıldığı, burada bir süre katılana masaj yapan sanığın devamında “makat çıkığı” olduğunu belirterek katılanın rızası hilafına kıçına parmağını soktuğu, katılanın sözle karşı koymasına rağmen onun boynundan bastırmak suretiyle bir süre parmağı ile kıçında gel git yaptığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı vücuda organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği, katılanın hekim olmayan sanığın cinsel bölgelerine dokunmasına, makatına parmağını sokmasına yönelik bir rızasının bulunmaması karşısında sanık müdafiinin sanığın eylemini tedavi maksadıyla gerçekleştirdiğine ve suçun unsurlarının oluşmadığına dair savunmasına itibar edilemeyeceği, olayın oluş şekline göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesini gerektirir bir neden bulunmadığı anlaşıldığından sanığın Nitelikli Cinsel Saldırı suçundan mahkumiyetine dair karar vermek gerekmiştir.”
Şeklindedir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1220 Esas, 2023/836 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.