Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2020/1961 E. 2020/10112 K. 30.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1961
KARAR NO : 2020/10112
KARAR TARİHİ : 30.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (…) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 02.07.2019 tarih, 2017/16587 esas, 2019/14766 karar sayılı kararı ile “…Mahkemece davacı talebi doğrultusunda geçici işçilikte geçen sürenin kademe ilerlemesine dahil edilerek ikinci grup ve yedinci kademede intibakının yapılmasının tespitine karar verilmiş ancak intibakın hangi tarih itibariyle yapıldığı hükümde belirtilmemiştir. İntibak tarihinin hüküm fıkrasında gösterilmemesinin infazda tereddüt oluşturacağının düşünülmemesi hatalıdır…” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacının 26.08.2010 tarihi itibariyle geçici işçilikte geçen sürelerinin kademe ilerlemesine dahil edilerek ikinci grup ve yedinci kademede intibakının yapılmasının tespitine dair hüküm kurulmuş ve davalı lehine 26.08.2010 intibak tarihinden önceki çalışma sürelerinin zamanaşımı nedeniyle reddedildiği gerekçesi ile maktu vekalet ücreti verilmiştir.
Mahkemece belirlenen 26.08.2010 tarihi davacının daimi kadroya geçtiği tarih olup, daha önce geçici işçilikte geçen çalışmalarına göre bu tarih itibariyle intibakının yapılmasının tespitine karar verilmiştir. Davacının talep ettiği miktarlara göre reddedilen kısım da olmadığından davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, sonraki bendin buna göre teselsül ettirilmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 30/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.