YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/4567
KARAR NO : 2012/6852
KARAR TARİHİ : 19.04.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı … ve diğerleri aleyhine 02/10/2003 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalı … vekili ve davalı … taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, Devlet hastanesinde tedavi hatası sonucu zarar gören hastaya, davacı idare tarafından ödenen tazminatın rücu yoluyla ödetilmesi istemine ilişkindir.
Davacı, davalı doktor ve hastane görevlisi tarafından, dava dışı …’in burnuna yapılan müdahale sonrasında vazelin içinde bekletilmiş tampon uygulanması gerekirken formül isimli kimyasal sıvıda bekletilmiş tampon uygulanması nedeniyle ortaya cıkan zararın, açılan dava sonucunda hizmet kusuruna bağlı olarak davacı bakanlıkça ödendiğini, bu ödemenin davalıların kusurundan kaynaklandığını, zararın rücuen davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalı …, davanın haksız olduğunu olayda kusurlarının bulunmadığını davanın reddini istemiştir.
Davalı … ve … ise olayda kusurlarının bulunmadığını kusurun ilaç firmasında olduğunu, davanın reddini istemişlerdir.
Yerel mahkemece davalılardan … hakkındaki istem red edilmiş; diğer davalılar hakkındaki istem kısmen kabul edilmiş ve karar davacı ve davalılardan … ve … tarafından temyiz olunmuştur.
Dosya kapsamından 23/06/2005 tarihli kusura ilişkin raporda davalılardan … İlaç firmasına kusur izafe edildiği, diğer davalılara kusur izafe edilmediği, 17/09/2007 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nin raporunda davalılardan sadece hekim olan …’e kusur izafe edildiği, diğer davalıların kusursuz olduğunun belirlendiği, 02/02//2009 tarihli tek adli tıp uzmanından alınan raporda ise; davalı hekim olan …’e 2/8, hastane personeli olan diğer davalı …’e 4/8 oranında kusur izafe edildiği, mahkemece de bu rapor hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.
Davalılar bilirkişi raporlarına karşı sundukları yazılı beyanlarında raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için uzlaştırıcı rapor alınmasını istemişlerdir.
2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası’nın 15/f. maddesi gereğince, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri inceleyerek karara bağlamak görevi, Adli Tıp Genel Kurulu’na verilmiştir.
23/06/2005 tarihli rapor, 02/02/2009 tarihli rapor ve 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki oluştuğuna ve davalıların da Adli Tıp Genel Kurulu’ndan çelişkinin giderilmesi amacıyla rapor alınmasını istediğine göre, kusura ilişkin raporlar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.