YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15796
KARAR NO : 2023/8128
KARAR TARİHİ : 06.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/68 E., 2016/298 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2011 tarihli ve 2010/495 Esas, 2011/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanığın cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli ve 2015/79 Esas ve 2015/738 Karar sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş ve denetim süresinde atılı suç işlendiğinden, karar kesinleştiğinde sanık hakkında Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/495 Esas, 2011/93 Karar sayılı ilamı ile verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı yönünden mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.

3. Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/68 Esas, 2016/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2011 tarihli ve 2010/495 Esas, 2011/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 08.04.2011 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde 2014 yılında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu işlediği, bu suç ile ilgili Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli ve 2015/79 Esas ve 2015/738 Karar sayılı ilamı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 01.12.2015 tarihinde kesinleştiği, bunun üzerine Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesince; Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2011 tarihli ve 2010/495 Esas, 2011/93 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğu, ihbar üzerine Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/68 Esas, 2016/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında önceki hükmün açıklanarak mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla; sanığın denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu olduğu, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklikle tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası dikkate alınarak öncelikle 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinden, ihbara dayanak Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli ve 2015/79 Esas ve 2015/738 Karar sayılı dosyasında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı da tespit edilerek sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunlu olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/68 Esas, 2016/298 Karar sayılı kararına yönelik sanık ile müdafiinin temyiz isteklerinin yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeyen hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.