YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13571
KARAR NO : 2023/10929
KARAR TARİHİ : 11.12.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/596 E., 2015/646 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli ve 2013/587 Esas, 2013/1277 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 … hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça konusu yerdeki erik, limon ve nar ağaçlarının müsaderesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Mersin 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/596 Esas, 2015/646 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasına ve 6831 sayılı Kanun’un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca 10 … hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, suç ihbarında bulunan dosyada kesin nitelikte adlî para cezası verildiğinden tekerrüre esas alınamayacağına, tanıkların dinlemediğine, dava konusu yerin 15 yıl önce açıldığının tespit edildiğine, sanığın suç kastının olmadığına ve beraati gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.23.07.2013 tarihinde 203 nolu orman bölmesinde yapılan kontrolde 1735 m2 lik alana meyve fidanı dikildiği tespit edilmiştir.
2.Sanık savunmalarında suça konu yerin kayınvalidesine miras kaldığını, ağaçları kendisinin diktiğini, sahanın orman olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.
3.Mahallinde yapılan keşif sonucu fen ve orman bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, en az 15 yıl önce açma yapıldığı, 6 ve 2 yaşlarında meyve ağaçları dikili olduğu tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1.Suç tutanağı, sanık savunması, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde meyve ağacı diktiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığının tespiti ve sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiin sanığın suç kastı bulunmadığı ve kesin nitelikteki hükmün tekerrüre esas alınamayacağına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların … biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/596 Esas, 2015/646 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve
dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.12.2023 tarihinde karar verildi.