YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/273
KARAR NO : 2023/12648
KARAR TARİHİ : 26.12.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/228 E., 2021/326 K.
SUÇ : Rüşvet almaya teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2012 tarihli ve 2012/3849 Soruşturma, 2012/3037 Esas, 2012/236 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında rüşvet almaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesi uyarınca cezalandırılması ile 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2013 tarihli ve 2012/166 Esas, 2013/132 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet almaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
3.Sanık müdafiinin temyizi üzerine hükmün Dairemizin, 31.03.2021 tarihli ve 2017/1430 Esas, 2021/1517 sayılı Kararı ile bozulmasına hükmedilmiştir.
4.İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/228 Esas, 2021/326 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet almaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın, …’dan rüşvet istemediğine, …’ın cezalandırılma korkusu ile rüşvet istediğine dair beyanda bulunduğuna, atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, eylemin görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kalabileceğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde vergi müfettişi olarak görev yapan, hakkında dinleme ve teknik takip kararı bulunan sanığın, İskenderun İlçesinde faaliyet gösteren … İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. hakkında inceleme yaptığı sırada şirket işlemlerinde usulsüzlük olduğunu tespit ettiği ve görevi gereği yasal işlem yapması gerektiği halde anılan şirketin yetkililerinden olan mağdur … ile birçok kez telefonla görüşme yaptığının, 03.05.2012 tarihinde de yüz yüze görüştüğünün tespit edilmesi üzerine mağdurun alınan ifadesinden; sanığın söz konusu şirket hakkında sahte fatura kullanmak eylemi nedeniyle vergi inceleme raporu düzenlemesi gerektiği, görevinin gereklerine aykırı olarak vergi inceleme raporunu mağdurun yetkilisi olduğu şirket lehine düzenleme karşılığında mağdurdan para isteyerek menfaat sağlamaya çalıştığı fakat …’ın sanığın talebini karşılamadığı anlaşılan somut olayda; sanığın rüşvet almaya teşebbüs suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, Mahkemece; atılı suçtan mahkumiyetine hükmolunmuştur.
IV. GEREKÇE
Hükmün gerekçesinde ayrıntıları gösterilmeden 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki hali lehe kabul edilerek, 5237 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması sonuç cezayı değiştirmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/228 Esas, 2021/326 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.12.2023 tarihinde karar verildi.