YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4738
KARAR NO : 2024/234
KARAR TARİHİ : 10.01.2024

B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/622 E., 2023/119 K.
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/622 Esas, 2023/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ve kazanılmış hak gözetilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suça konu faturaların gerçekten aldığı mallar karşılığı düzenlendiğinden suç kastı ile hareket etmediği nazara alınarak mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Doğubayazıt Vergi Dairesi Müdürlüğünün …vergi numaralı mükellefi … adına vekaleten işleri yürüten olan sanık hakkında 213 sayılı Kanun’un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık sorgusunda; suçlamayı kabul etmediğini, suça konu faturaları düzenleyen…ile iki kere alışveriş yaptığını, onun mükellefiyeti bittikten sonra fatura düzenlemesinin onun suçu olduğunu, kendisinin bilerek sahte fatura kullanmadığını beyan etmiştir.
3. Sanığın kargo ile gönderdiği gözlüklerin yurda kaçak olarak girdiği, sanığın bu mallar için fatura düzenlemediği sadece sevk irsaliyesi düzenlediği, suça konu faturaları düzenleyen…’in mükellefiyetinin fatura tarihlerinden önce 31.12.2011 tarihi itibariyle re’sen terkin edildiği, suça konu faturaların Ocak 2012 tarihli oldukları, sanık tarafından KDV ve Gelir Vergisinde kullanıldıkları dosyada mevcut Vergi Tekniği Raporunda tespit edildikleri görülmüştür.
4. Sanığın fatura içeriği mallar yönünden kaçakçılık suçundan yargılandığı dosyada verilen mahkumiyet hükmünün sanığın eyleminin yargılandığı diğer dosyalardaki eylemleri ile zincirleme suç kapsamında kalıp kalmadığının tespiti için bozulmuş olduğu UYAP sistemi üzerinde yapılan sorgulamada tespit edilmiştir.
5. 7394 sayılı Kanun kapsamında beyanına başvurulan sanık, belirtilen zararı ödemeye maddi imkanı olmadığını beyan etmiştir.
6. Mahkemece, iddia, sanık savunması, vergi suçu ve tekniği raporları, ilgili cevabi müzekkereler ve tüm dosya kapsamı karşısında, yüklenen suçun sübutu kabul edilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında kazanılmış hak ilkesinin uygulanması sırasında, ”1412 sayılı Kanun’un 326/son” olan uygulama maddesinin gösterilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/622 Esas, 2023/119 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün kazanılmış hakkın uygulanmasına dair fıkrasına “1412 sayılı CMUK’nin 326/son maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.