Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/8472 E. 2023/8286 K. 11.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8472
KARAR NO : 2023/8286
KARAR TARİHİ : 11.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/373 E, 2015/83 K
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 04.08.2008 tarihli ve 2008/6905 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında katılan …’ye yönelik cinsel saldırı, katılan …’e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından dava açılmıştır.

2. Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2009 tarihli ve 2008/464 Esas, 2009/612 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun), 102 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 27 gün gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, iş bu hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Diyarbakır 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.12.2011 tarih 2011/191 Esas 2011/1335 Karar sayılı ilâmı ile sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle yapılan bildirim üzerine Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2015 tarihli ve 2014/373 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararı ile cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 27 gün gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.03.2019 tarihli ve 4-2015/348796 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
Oluşa uygun kabule göre sanığın eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturup öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve sanık hakkında verilen 23.02.2015 tarihli mahkumiyet kararı ile temyiz inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmıştır. Bu nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 8. Asliye Mahkemesinin, 23.02.2015 tarihli ve 2014/373 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.