YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15456
KARAR NO : 2023/8837
KARAR TARİHİ : 25.12.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/585 E., 2016/147 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (iki kez)
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2014/585 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile üçüncü fıkrası, 43 ve 62 nci maddesi uyarınca iki kez 4 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.09.2020 tarihli ve 14-2016/195149 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Süre tutum dilekçesinden ibaret, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece; ”… toplanan tüm deliller hep birlikte değerlendirildiğinde, sanık savunması, doktor raporları ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurların anlatımları, bu anlatımları doğrulayan tanıklar … ve …’in anlatımları, mağdurlardan …’in sunmuş olduğu flash disk’in incelenmesi sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanık …’nin öz kızı olan mağdurlara yönelik zincirleme biçimde cinsel istismarda bulunarak atılı suçları işlediği sübuta erdiğinden…” kabul ve gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Mağdure …’a Yönelik Eylem Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Sanık Hakkında Mağdure …’e Yönelik Eylem Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden
Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik savunması, eyleme ilişkin görgü tanığının bulunmaması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Mağdure …’a Yönelik Eylem Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2014/585 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Mağdure …’e Yönelik Eylem Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2014/585 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.12.2023 tarihinde karar verildi.