YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/21996
KARAR NO : 2020/9610
KARAR TARİHİ : 28.09.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı … Nakliyat Tahlil Tahliye liman hizmetleri. …OSB 1.kısım … Cad. No:… …mevkii … adresindeki … Konteynır ve Liman hizmetleri AŞ nin alt işvereni olarak faaliyet göstermekte olduğunu, müvekkillerinin davalı işverene ait “… mah. … cad. No:… …/…” adresindeki … Nakliyat şirketinde yaklaşık 1992 yılından beri çalıştığını ancak sigortasının uzun bir süre yatırılmaya başlanmış olsa bile eksik ve düzensiz olarak yatırıldığını, müvekkilinin resmi günler ve tatillerde çalışmasını aynı şekil ve şartlarda sürdürdüğünü, vardiyalı olarak günde 12 saat çalışmasına karşın mesailerinin ödenmediğini, müvekkilinin alacaklarını ve tazminatlarını haklı feshe rağmen alamadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … Liman Hizmetleri vekili; davacının müvekkil şirketin işçisi olmayıp diğer davalı … Ltd şirketi işçisi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı … Nakliyat Liman Hizmetleri vekili; davacının limana gemi geldiğinde ve ihtiyaç duyulduğunda gelip çalışan günlük yevmiyeci olup ayda kaç gün çalışmış ise karşılığının günlük ücreti üzerinden hesaplanarak kendisine ödenip, çalıştığı gün sayısı kadar da Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirimi yapıldığını, bu nedenle davacının işçilik alacakları ödendiğinden dolayı alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekillerin ayrı ayrı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Mahkemece davacının 20 yılı aşkın çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek 384 gün üzerinden hesaplanan yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacının bu süre içinde hiç izin kullanmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu düşünülerek, izin alacağı konusunda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesi gereğince davacının bu konuda ayrıntılı beyanı alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28/09/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.