Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2012/26090 E. 2013/20185 K. 25.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26090
KARAR NO : 2013/20185
KARAR TARİHİ : 25.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
3194 sayılı İmar Kanununun 5. maddesinde bina kavramı “kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır” biçiminde tanımlanıp, 21. maddesinde de diğer yapılarla birlikte binalar da ruhsata tabi kılınmıştır.
Dosyadaki fotoğraflardan teras katın yan ve arka tarafın duvarla çevrili olmasına karşın ön tarafın tümüyle açık olduğu ve bilirkişi raporunda teras katın “bina” niteliğinde olup olmadığı konusunda bir saptama yapılmamış olması, sanığın savunmasında söz konusu alanı çatı olarak yaptığını belirtmesi karşısında, ilgili yerin İmar Kanunu kapsamında bina niteliğinde olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor aldırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.