YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19551
KARAR NO : 2024/543
KARAR TARİHİ : 17.01.2024

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/674 E., 2016/365 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören şikâyetçi …’nün, duruşmadan yöntemince haberdar edilmediği ve temyiz dilekçesinin katılma istemi niteliğinde olduğu gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verildi.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği; sanığın avukata vermesi için gönderdiği paraları ne avukata ne kendisine verdiğine, parasını istediğinde kendisine ilk hakaret edenin sanık olduğuna, sanığın hakareti üzerine kendisinin karşılık verdiğine, sanığın cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Aralarında alacak verecek meselesi nedeniyle husumet bulunan katılan ile sanığın mesaj atmak suretiyle birbirlerine hakaret ettikleri iddiasıyla kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, hakaret eylemleri karşılıklı olarak gerçekleştirildiğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği belirlenmiştir.
2. Sanık savunması tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
3. İletişimin tespiti kayıtları dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1.Sanık savunması, oluş, tüm dosya kapsamı karşısında, Mahkemece sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2024 tarihinde karar verildi.