YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7466
KARAR NO : 2023/8512
KARAR TARİHİ : 14.12.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/305 E., 2023/61 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) müdafii, katılan Bakanlık vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
SSÇ hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2012 tarihli ve 2013/27 Esas, 2014/111 Karar sayılı kararı ile SSÇ’nin eylemi beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve son cümlesi ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Anılan kararın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 18.09.2018 tarihli ve 2017/2446 Esas, 2018/5278 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2018/697 Esas, 2019/518 Karar sayılı kararı ile SSÇ’nin çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve son cümlesi ile 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Dairemizin 29.03.2022 tarihli ve 2021/12413 Esas, 2022/2981 Karar sayılı ilamı ile anılan kararın bozulmasına karar verilmiştir.
5. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/305 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararı ile SSÇ’nin çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve son cümlesi ile 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.05.2023 tarihli ve 9-2023/53832 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği
Dosyada soyut mağdur beyanlarını destekleyen somut delillerin bulunmadığına, alınan raporda fiili livata bulgusuna olmadığına, SSÇ’nin farik mümeyyizlik konusunda alınan raporunda hata olduğuna ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
SSÇ hakkında indirim maddelerinin uygulanmasının kanuni olmadığına ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemesince; “Mahkememizce bozma ilamı doğrultusunda 31/10/2019 tarihinde verilen karar Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29/03/2022 tarihli kararı ile yeniden bozulmuş ve dosya işbu esasa kaydedilmiş ve bozmaya uyularak yapılan yargılamada da; Adli Tıp Birinci Üst Kurulu tarafından düzenlenen 08/11/2022 tarihli raporda; ssç …’un 15.11.2012 tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu belirtilmiştir. Mağdurun annesi müşteki Nazan’ın 07.04.2014 tarihli duruşmada SSÇ’den şikayetçi olmadığını beyan ettiği görülmüştür. Suç tarihinde TCK’nın 103/1 maddesi kapsamında, SSÇ’nin eylemi açısında değişiklikler kapsamında mukayeseli lehe kanun değerlendirmesi yapılmıştır. Bu kapsamda; Suç tarihinde, SSÇ’nin işlemiş olduğu fiil karşılığında öngörülen cezanın alt sınırının TCK’nın 103/1 uyarınca 3 yıl olduğu, 103/6, 43/1, 31/2 62 maddelerinin uygulanması sonucunda belirlenen sonuç cezanın 5 yıl 10 ay hapis cezası olduğu görülmüştür. Karar tarihinde yürürlükte bulunan ve SSÇ’nin işlemiş olduğu fiil karşılığında öngörülen cezanın alt sınırının 6763 sayılı kanunla değişik TCK’nın 103/1, 103/1.3 cümle uyarınca 10 yıl olduğu görülmüştür. Suç tarihinden sonra 18.06.2014 tarih, 6545 sayılı kanunla değiştirilen ve SSÇ’nin işlemiş olduğu fiil karşılığında öngörülen cezanın alt sınırının TCK’nın 103/1cümle uyarınca 8 yıl olduğu ve hüküm kısmında da belirtildiği üzere 6545 sayılı Kanunla değişik halinin uygulanması sonucunda çıkan sonuç ceza süresinin SSÇ’nin lehine olduğu anlaşılmakla, SSÇ hakkında 6545 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin SSÇ lehine olduğu anlaşılmış ve 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikteki düzenlemeyle SSÇ’nin cezalandırılmasına karar verilmiştir.” şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 18.09.2018 tarihli bozma ilamında ile SSÇ hakkında Adli Tıp Genel Kurulundan “Çocuğun cinsel istismarı suçu” ile ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor aldırılmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdirinin istendiği, Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına rağmen Adli Tıp Üst Kurulundan alınan SSÇ’nin “Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu” ile ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor istenip bu rapora istinaden hüküm kurulması karşısında Dairemizin 29.03.2022 tarihli ilamı ile hükmün aynı gerekçe ile yeniden bozulduğu anlaşılmakla, Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına rağmen SSÇ ile ilgili “Çocuğun cinsel istismarı suçu” yönünden yeni rapor aldırılmadan aynı hükmün verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu gerekçe ile Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/305 Esas ve 2023/61 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.12.2023 tarihinde karar verildi.