YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9984
KARAR NO : 2023/8748
KARAR TARİHİ : 21.12.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1511 E., 2020/1114 K.
SUÇLAR : Şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, reşit olmayanla cinsel ilişki
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, şikâyetçi Bakanlık vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2019/1511 Esas, 2020/1114 Karar sayılı kararının şikâyetçi Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
A. Şikâyetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re’sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağı anlaşıldığından, şikâyetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Sanık hakkında, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2018/28 Esas, 2019/74 Karar sayılı kararı ile sanığın şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107 nci ve 43 üncü maddeleri uyarınca kurulan “2 yıl 6 ay” hapis ve ”5000 TL” adli para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
II. KARAR
Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle şikâyetçi Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.12.2023 tarihinde karar verildi.