YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21126
KARAR NO : 2023/11015
KARAR TARİHİ : 13.12.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/72 E., 2014/543 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Sanık … hakkında beraat, sanık … hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarih ve 2014/72 Esas, 2014/543 Karar sayılı kararı ile sanık …’nin atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık … hakkında ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607
sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 11 … hapis cezası ve 15.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suça konu sigaraların müsaderesine ve suçta kullanılan 35 AF 2083 plakalı nakil aracının sahibine iadesine karar verilmiştir.
2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.08.2018 tarihli ve 2016/248495 numaralı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan … İdaresi adına Hâzine vekilinin temyiz talebinin münhâsıran sanık …’nin beraatine ve nakil aracının iadesine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
2.Sanık …’nin temyiz sebebi; hakkında fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 05.12.2013 günü saat 17.00 sıralarında kolluk görevlilerince oluşturulan yol kontrol noktasından durmayarak kaçan ve terk edilmiş halde bulunan 35 AF 2083 plakalı araçta Van Cumhuriyet Başsavcılığından alınan arama iznine istinaden yapılan aramada arka koltuk üzerinde, bagaj kısmında ve koltuğun alt kısmına yerleştirilmiş vaziyette 1.150 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Suçta kullanılan 35 AF 2083 plakalı nakil aracına ilişkin ruhsat sureti ve 12.02.2014 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.
3.Sanık …’nin tüm aşamalarda suçta kullanılan nakil aracını diğer sanık …’ye eşinin hasta olması sebebiyle emaneten verdiğini ve sigaralarla ilgisinin olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir.
4.Sanık …’nin 05.12.2013 tarihli kolluk ifadesinde atılı suçu ikrar ettiği, 02.06.2014 tarihli savunmasında ise; nakil aracını diğer sanık …’den emaneten aldığını, sigaraların ise Van’da tanımadığı kişilere ait olduğunu, yardım etme amacıyla taşıdığını ve araca sigara yüklendiğini bilmediğini beyan ettiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Kurulan Beraat Hükmü ve Nakil Aracının İadesi Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan … İdaresi adına Hâzine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden
Olay ve olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin
sabit olduğu belirlenmekle, suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazları reddedilmiştir. Ancak;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları kapsamında bulunduğu,
10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar … Hâzinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak,
Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları ve 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun’a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası nazara alınarak sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kurulan Beraat Hükmü ve Nakil Aracının İadesi Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarihli ve 2014/72 Esas, 2014/543 Karar sayılı kararında katılan … İdaresi adına Hâzine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan … İdaresi adına Hâzine vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle sanık …’nin beraatine ve nakil aracının iadesine ilişkin hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarih ve 2014/72 Esas, 2014/543 Karar sayılı kararına yönelik sanık …’nin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sanık … hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün, 1412 sayılı
Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.12.2023 tarihinde karar verildi.