YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/25355
KARAR NO : 2011/24935
KARAR TARİHİ : 26.12.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık … hakkında yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve
niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık …’un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanık … hakkında tehdit suçundan verilen hükmün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanık …’e yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamış olması ve daha önceden kasıtlı suçtan üç aydan fazla mahkumiyeti bulunun sanık hakkında verilen cezanın TCY.nın 51. maddesine göre ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve sanığın gözaltında kaldığı sürenin TCY.nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezadan mahsubuna karar verilmemesi ile TCY.nın 53/1- c madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a,b,d,e madde ve fıkralarında belirtilen hak yoksunluklarının cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de bunun hükümlülüğün sonucu olduğu ve bu hususların infazda gözetilebileceği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, Yargılama giderinin her bir sanık için ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, CYY.nın 326.maddesine aykırı biçimde sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık … müdafinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin paragrafının sanık … yönünden “sebebiyet verdiği 20,30 TL yargılama giderinin sanık …’den alınmasına” biçiminde düzeltilmesine ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükmün bu bağlamda DÜZELTİLEREK ONANMASI suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.