YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2008/705
KARAR NO : 2010/17138
KARAR TARİHİ : 08.11.2010

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
I- Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün; 21/7/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık hakkında nitelikli yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1) Mağdurun yaralanması sonucu yaralamanın yaşamını tehlikeye maruz kılmayıp kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin 2. derece (orta) derece olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden önce 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4 maddesiyle 5237 sayılı yasanın 87/3 maddesinde yapılan değişiklekten önceki ve sonraki hükümler gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Yargılama tarihinde yürürlükte bulunan 15.07.2005 tarih ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 maddesinin sanık lehine olduğu gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı konusu; sanığın suç işleme hususundaki eğilimi ile birlikte; daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme ve tamamen giderilmesi şartları ile birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden soyut bir biçimde “sanık hakkında faydalı ve caydırıcı olmayacağından” denilmek suretiyle yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 8.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.