YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/20532
KARAR NO : 2024/614
KARAR TARİHİ : 17.01.2024

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/82 E., 2016/257 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER :Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
Sanıklar … ve … hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile;
1.Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan 2.400,00 TL adlî para cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
2.Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,
3.Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı,
Kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık …’ün temyiz istemi; verilen cezaları az bulduğuna, kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’in elindeki evrakları katılan …’ün üzerine fırlatarak koluna vurduğu, kafasını buzdolabına vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve “Sen ne yüzsüzsün, ne şerefsizsin, ananı avradını sinkaf edeyim, o… ” şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği, sanık …’nın da katılan …’a hitaben ” Terörist.” diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, sanık …’nın hakaret suçunu haksız bir fiile tepki olarak işlediği gerekçesiyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, sanık …’ın hakaret suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine, kasten yaralama suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle de hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve katılan tarafından yapılan başvuru hakkında Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2016 tarihli ve 2016/731 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
B.Sanıklar … ve … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 02.04.2015 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılanın kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelendiğinden dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B.Sanıklar … ve … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2024 tarihinde karar verildi.