YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/23064
KARAR NO : 2013/24273
KARAR TARİHİ : 13.12.2013

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
No : 2013/6-2013/166

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan şirketin avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davacı Kurum, trafik kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylıkların ilk peşin değeri ile cenaze giderinden oluşan 45.722,41 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiş; Mahkemece, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüyle 45.622,41 TL’nin tahsiline karar verilmiş; 05.06.2013 günlü karar davacı Kurum ve davalılardan şirket vekillerince vekillerince temyiz edilmiştir.
21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1820,00 TL olarak değiştirmiştir.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK’nun 427. maddesi hükmü gereğidir.
Somut olayda yerel mahkemece reddine karar verilen 100,00 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün bulunmadığından, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Bu nedenle, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE;
2-Davalılardan şirketin vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirketten alınmasına, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.