Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/4903 E. 2024/468 K. 22.01.2024 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4903
KARAR NO : 2024/468
KARAR TARİHİ : 22.01.2024

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2017 tarihli ve 2016/277 Esas, 2017/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kardeşi kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2017 tarihli ve 2017/1606 Esas, 2017/1528 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bu kararın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/11806 Esas, 2021/14116 Karar sayılı ilâmı ile; eksik araştırma ile karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.01.2023 tarihli ve 2021/578 Esas, 2023/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kardeşi kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan kardeşi kasten öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Sanık ile maktulün kardeş oldukları, olay günü konuşmak için gittikleri köy yolundaki çeşme mevkiinde sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre maktulün tabanca ile kendini vurduğu, maktulün sanık tarafından öldürüldüğüne dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçu inkar ettiği belirlenmekle, olay yeri inceleme raporu, basit krokisi, otopsi tutanağı, adlî muayene raporları, kriminal raporlar ve kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği, bu itibarla yapılan keşif sonrası Adlî Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda kişinin ölümüne neden olan atışın kendisi tarafından yapılmasının mümkün olduğu, ancak aynı mesafeden bir başkası tarafından da yapılabileceği görüşünün bildirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği, bozma ilâmı gereği yapılan keşif sonucu alınan Adlî Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunca düzenlenen rapor içeriği ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi de göz önünde bulundurularak, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.01.2023 tarihli ve 2021/578 Esas, 2023/2 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.