YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5758
KARAR NO : 2020/9750
KARAR TARİHİ : 29.09.2020

BÖLGE ADLİYE
MAHKEMESİ : … 7. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Çanakkale … Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili davacının … Merkez’de görevli iken 24.09.2009 tarihinde … İlçe Özel İdare Müdürlüğünde görevlendirildiğini, 15.11.2011 tarihinde Tarım İl Müdürlüğünde görevlendirilişine kadar 6 ayda bir yenilenen görevlendirmeler ile başka bir ilçede çalıştırılmasına ve ödenmesi gereken harcırahlarını talep etmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı ve yargı yolu itirazında bulunduklarını, davacının harcırah talep ettiği dönemde …’da ikamet ettiği için görevlendirmeyi kendisinin talep ettiğini herhangi bir yol harcamasının da bulunmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu :
İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, HMK’nun 353/1-b/1 maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.
Gerekçe:
6242 sayılı Harcırah Kanunu’nun 3. maddesi g bendi gereğince (10.09.2014-6552/89 md.de öngörülen değişiklikten önceki hali ile ) tanımlanan memuriyet mahalli “Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü veya kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler.” olarak belirlenmiştir. Kanun gereğince, memur veya hizmetli, ancak memuriyet mahalli dışında görevlendirilmesi halinde burada öngörülen esaslar dairesinde belirlenecek harcırah alacağına hak kazanabilecektir.
Somut olayda, davacı, davalı idare nezdinde … İli’nde çalışmakta iken 24.09.20009 tarihinde … İlçesi’nde görevlendirildiğini, ancak geçici görevlendirme nedeniyle ödenmesi gereken harcırah bedelini alamadığını iddia ederek davalı idareden tahsilini talep etmiş, davalı ise görevlendirmenin davacı talebi ile gerçekleştiğini savunmuş, mahkemece yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece yapılan değerlendirme ve varılan sonuç, tarafların iddia ve savunmalarıyla örtüşmediği gibi, dosya kapsamına da uygun düşmemektedir. Yargıtay ( Kapatılan ) 22. Hukuk Dairesi’nin 2017/34001 esas 2020/9535 karar sayılı Geri Çevirme kararı gereğince, dosyaya getirtilen davalı kurum kayıtlarının ve davacıya ait özlük dosyasının incelenmesinden, davacının …’da görevlendirilmesinin geçici nitelikte olmadığı, davacının görevlendirme öncesi ve sonrası mernis kayıtlarının … İlçesi’nde göründüğü anlaşılmaktadır. Nitekim davacı, dosya içerisinde yer alan 18.09.2009 tarihli beyan dilekçesinde, “… İlçe Özel İdare Müdürlüğü’nde görevlendirilmem halinde herhangi bir harcırah ve yolluk talep etmiyorum ” şeklinde beyanda bulunmuştur.
Dosya içeriğinin ve davalı kurum kayıtlarının birlikte değerlendirilmesinden, davacının yasal ikametgah-mernis adresinin bulunduğu … İlçesi’nde görevlendirilmesinin 6242 sayılı Harcırah Kanunu gereğince geçici görevlendirme niteliğinde olmadığı, alacak talebinin dosya kapsamına göre sübut bulmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca yasal koşulları oluşmayan ve ispat edilemeyen harcırah alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekmektedir.
Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.