YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/25360
KARAR NO : 2020/9769
KARAR TARİHİ : 29.09.2020

MAHKEMESİ :… Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 25.07.2002-01.02.2008 tarihleri arasında davalı şirketin Rusya’daki şantiyelerinde personel şefi olarak çalıştığını, davalı şirketin Rusya’daki proje ve inşaatlar bitince davacının … sözleşmesine son verdiğini, davacının aylık maaşının 2.500,00 USD olduğunu, maaşının bir kısmının elden ödendiğini, kalan kısmının ise davacının eşinin hesabına gönderildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacağını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının Temmuz 2002-Eylül 2007 tarihleri arasında personel memuru olarak 1.500,00 USD maaş ile çalıştığını, çalıştığı dönemde davacının zaman zaman ücretsiz izin kullanarak …’ye geldiğini, davacının en son …’ye izin amaçlı döndüğünü, yurtdışına dönecek olduğu düşünülerek tüm resmi evraklarının hazırlandığını ve kendisine bilgi verildiğini ancak davacının yurt dışında çalışmak istemediğini söyleyerek merkez ofise alınmasını talep ettiğini, bunun mümkün olamayacağı kendisine iletildiğinde yurt dışında çalışmayı reddettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, davalı Şirketin Rusya’daki işyerinde çalıştığını açıklayıp Rusya’daki çalışmaları bakımından bir kısım işçilik alacakları talebinde bulunmuştur.
Davacı işçinin Rusya’daki işinin 12.09.2007 tarihi itibariyle sona erdiği dava dilekçesindeki açıklama, dosyada mevcut yurda giriş-çıkış kayıtları ve dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir. Buna göre fesih tarihinin 12.09.2007 olarak kabul edilip tüm hesaplamaların bu tarih esas alınarak yapılması gerekirken, fesih tarihinin 01.03.2008 olarak kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.