Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/15472 E. 2023/9010 K. 28.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15472
KARAR NO : 2023/9010
KARAR TARİHİ : 28.12.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/52 E., 2016/100 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, tehdit müstehcenlik
HÜKÜMLER : Beraat (ayrı ayrı)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2014 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk … …’ın çocuğun cinsel istismarı, tehdit ve müstehcenlik suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/303 Esas, 2014/531 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/52 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur …’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, mağdur …’a yönelik müstehcenlik ile mağdurlara yönelik tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Mağdurlar Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurların ruh sağlığına ilişkin rapor alınmadan, yerel Mahkemece dinlenilmeden eksik inceleme sonucu beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece “2012 yılının yaz aylarında suça sürüklenen çocuk … ile mağdurlar … ve …’nun cezaevi arka tarafında bulunan su kanalına yüzmeye gittikleri, yüzdükten bir süre sonra suça sürüklenen çocuğun mağdur …’in kilodunu zorla çıkartarak cinsel organını mağdurun anüsüne (sürttüğü) sokmaya çalıştığı, bir müddet uğraştığı, ancak başaramadığı, ardından mağdurları ‘Bu olayı kimseye söylemeyin, söylerseniz sizi döverim’ diyerek tehditte bulunduğu, mağdur …’a da çıplak kadın fotoğrafları göstererek ‘Burdakilerin aynısını …’in ablasına yapacağım’ dediği iddiasıyla suça sürüklenen çocuk hakkında kamu davası açılmış ise de;
Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının raporuna göre mağdur …’nun muayenesinde akut ya da kronik livata bulgusu saptanmadığının anlaşıldığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda istikrarlı bir şekilde atılı suçu inkar ettiği, suça sürüklenen çocuğun Mustafakemalpaşa ilçesinde oturup iddia olunan olayın gerçekleştiği yere zaman zaman gitmesinin müsnet eylemleri ika ettiğini tek başına ispata yeter nitelik arz etmediği, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun müsnet suçlardan delil yetersizliğinden ötürü beraatine…” şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığından mağdurlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümde açıklanan nedenle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/52 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararında mağdurlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mağdurlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.