YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10477
KARAR NO : 2023/8986
KARAR TARİHİ : 28.12.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/640 E., 2023/163 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2022/640 Esas, 2023/163 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 21.10.2022 tarihli ve 2022/7279 Esas, 2022/9396 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;
Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin
süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2020/159 Esas, 2021/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdure Zilan’a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 21.10.2022 tarihli ve 2022/7279 Esas, 2022/9396 Karar sayılı kararı ile “Olayın oluş şekli, mağdurenin aşamalarda başka delille doğrulanmayan soyut beyanları dışında sanık aleyhine mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmayışı, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2022/640 Esas, 2023/163 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında mağdure Zilan’a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle direnme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, müvekkilinin dosya kapsamındaki suçu işlediğine dair delil bulunmadığı halde verilen mahkumiyet kararının hukuki gerekçe ve delilden yoksun olduğuna, müvekkilinin lehine olan delillerin gözetilmediğine, yeterli gerekçe olmaksızın direnme kararı verildiğine, mağdurenin yönlendirmeyle ifade verip çelişkili beyanlarına istinaden karar verildiğine, eksik incelemeyle karar verildiğine, gerekçeli kararda suç tarihinin yanlış gösterildiğine ve bu hususun bile kararın özensiz olarak hazırlanıp eksik incelemeyle karar verildiğini kanıtladığına, yeminli tanık beyanlarına neden itibar edilmediğinin açıklanması gerektiğine, direnme kararının kaldırılarak müvekkilinin beraatine karar verilmesi talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Mahkemece, bozma ilamı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, mağdurenin ifadesi alınırken Adli Görüşme Odasında bulunan psikolog görüşü ve mağdureyle ilgili olarak düzenlenen Adli Görüşme Değerlendirme raporu ve mağdurenin ailesi ile sanık arasında husumet bulunduğuna ilişkin dosyaya yansıyan herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı hususu da gözetilip tüm dosya kapsamına göre; mağdurenin aşamalardaki beyanlarına üstünlük tanınarak, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek, taksi şoförü olan sanığın mağdureyi araçta götürdüğü sırada araç içerisinde mağdurenin kıyafetlerinin üzerinden ön özel bölgesine, kalçalarına, bacaklarının arasına ve yanaklarına dokunması eylemlerinin sarkıntılık boyutunu aştığı şeklindeki kabulüyle Dairemizin kararına direnilmesine ve sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verdiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Olayın oluş şekli, mağdurenin aşamalarda başka delille doğrulanmayan soyut beyanları dışında sanık aleyhine mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmayışı, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Mahkemenin direnme kararı da bu nedenle yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 21.10.2022 tarihli ve 2022/7279 Esas, 2022/9396 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,
28.12.2023 tarihinde karar verildi.